Om in te kunnen stemmen met de inzet van zorg, moet je wilsbekwaam zijn. Dat betekent dat je in staat bent om goed over de beslissing na te denken voordat je een keuze maakt. Als dit niet (meer) lukt, ben je wilsonbekwaam om de keuze te maken. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren als iemand de diagnose dementie heeft.
Iemand is wilsonbekwaam om de keuze te maken als hij of zij:
Het verschilt per situatie of iemand wilsbekwaam of wilsonbekwaam is. Zo kan iemand soms nog wel beslissen over wat hij wel of niet wil eten, maar niet meer over zijn zorg of behandeling. Daarom spreekt de Wzd (Wet zorg en dwang) van wilsonbekwaamheid ‘ter zake’. Dat betekent: de wilsonbekwaamheid gaat over een bepaalde situatie of onderwerp.
Nee, iemand met dementie of geheugenproblemen is niet automatisch wilsonbekwaam. Zeker bij beginnende dementie kan iemand nog veel zelf beslissen. Vaak verandert dit geleidelijk: iemand kan steeds een beetje minder goed de gevolgen van een keuze overzien. Ook hangt het af van de beslissing die iemand moet maken. Of iemand wilsonbekwaam is, wordt daarom per situatie beoordeeld door een zorgprofessional. Bijvoorbeeld door een arts, psycholoog of andere deskundige zorgverlener.
Bent u, of uw naaste met dementie, wilsonbekwaam voor een bepaalde keuze? Dan moet een vertegenwoordiger deze keuze maken. Meer over vertegenwoordiging bij dementie leest u hier.
Wat doet een vertegenwoordiger bij dementie?